جشن در سما

شادی های رنگین- جشن کودکانه در سما

خلاقیت

خلاقیت در مدرسه

خلاقیت مى تواند به وسیله معلمان در دانش آموزان شکوفا گشته و یا از بین برود. بنابراین، باید محیط و فضاى مساعدى براى رشد و پرورش قوّه خلاقیت دانش آموزان فراهم آورد.
کارل راجرز در این زمینه مى نویسد: «روشن است که خلاقیت را نمى توان با فشار ایجاد کرد، بلکه باید به آن اجازه داد تا ظهور کند. همان گونه که زارع نمى تواند جوانه را از دانه بیرون بیاورد، اما مى تواند شرایط مناسبى براى رشد دانه فراهم آورد. در مورد خلاقیت هم همین شرایط صادق است.  باید زمینه اى مساعد براى رشد و توسعه خلاقیت فرزندان و دانش آموزان فراهم آورد. از جمله تجربیات من در روان شناسى این است که مى توان با فراهم کردن امنیت روانى و آزادى، احتمال ظهور خلاقیت سازنده را افزایش داد.»
وظایف یک معلم در پرورش خلاقیت بدین شرح است:
1. دانش آموزان را به داشتن ایده هاى بکر و نو تشویق نماید; ایده هایى که کموبیش براى خود آن ها بکر است. ضمن پذیرش ایده هاى بکر، زمینه ابراز آن ها را فراهم کند. مثلاً، مى توان از دانش آموزان خواست که به جاى ارائه گزارش ساده از یک کتاب، آن را شخصاً ارزیابى کرده و هر نظرى که درباره آن دارند بیان کنند و یا این که فصلى از فصل هاى سال را توصیف کنند به طور کلى، نقاشى هاى آزاد، مقاله نویسى و نگارش داستان هاى کوتاه، زمینه ایده فرد و تفکر خلاق در دانش آموزان را بهتر فراهم مى کند.
2. مطالب درسى را به صورت مسأله و معما براى شاگردان طرح کند; مطالعه کتاب و یا گوش دادن به سخنان معلم، از برکردن حقایق علمى و تاریخى رشد قوه ابتکار شاگردان را به دنبال ندارد. معلم به جاى بیان مطالب درسى یا ذکر حقایق. علمى، باید دانش آموزان را به طرح مسائل ترغیب کند.
3. معلم باید به دانش آموزان اجازه دهد تا مسائل، نظرات و ایده هاى خود را اعلام نمایند و این ایده ها را روى تخته کلاس درس نوشته و پس از طرح مسائل و ایده هاى خود به آنان اجازه دهد که این مسائل را نقد و بررسى نموده و مورد آزمایش قرار دهند.

تغذیه مناسب در زنگ تفریح

بهترین تغذیه در زنگ تفریح مدرسه

بعد از یک روز طولانی در مدرسه، بچه‌ها با گرسنگی به خانه می‌‌آیند.

آیا فکر کرده‌اید که، برای کودکتان چه غذایی درست کنید؟ آیا آن غذا را دوست دارد یا نه؟

آیا غذایی را که شما با اشتیاق درست کرده‌اید، می‌خورد؟ و یا از شما غذای دیگری می‌خواهد؟

تمام این ها مسائلی است، که فکر مادران را به خود مشغول داشته است. والدین می‌خواهند که فرزندانشان سالم و سرحال باشند. آنها پول برای خرید خوراکی، به فرزندان خود نمی‌دهند، زیرا غذای داخل خانه را سالم می‌دانند. امّا تا به حال فکر کرده‌اید که اگر فرزندانتان غذای خانه را دوست نداشته باشند، چه باید کرد؟

به‌طور کلی مدرسه برای کودک بسیار مفید است. از این نظر که کودک یاد می‌گیرد چگونه با بچه‌های هم‌سن و سال خود بازی کند و برای سالم بودن چه کارهایی می‌تواند انجام دهد.او یاد می‌گیرد که چه غذایی سالم است؟ و چگونه و برای چه غذاهایی پول خود را باید خرج کند و ... .

آیا شما تا به حال به کودک خود غذایی داده‌اید که با خود به مدرسه ببرد؟ این غذا باید چه ویژگی‌های داشته باشد؟

غذایی که به کودک خود می‌دهید بسیار مهم است، چرا که مقدار انرژی لازم برای کودک، توسط این غذا فراهم می‌شود. بچه‌ها باید غذاهای متنوع و سالم بخورند تا فعال و سرزنده باشند.

این غذا باید از نظر تغذیه‌ای سالم باشد، راحت و آسان به مدرسه برده شود و نباید هضم آن به قدری سنگین باشد که اشتهای کودک به شام را از بین ببرد.

این غذا باید:

- مقداری پروتئین  داشته باشد. این پروتئین می‌تواند: گوشت، پنیر یا تخم مرغ باشد.

- دارای مقداری سبزیجات باشد.

- دارای مقداری میوه تازه باشد.

- به‌ همراه این غذا باید مقداری آب یا شیر نوشیده شود.

- شیرینی، آب نبات، تافی و ... حذف شود.

- از نا‌ن‌ها یا بیسکویت‌های غله (مانند: نان یا بیسکویت گندمی، جویی و...) استفاده شود.

- هیچ گونه مزه، طعم و رنگی به آن اضافه نشده باشد.

البته این نکته را فراموش نکنید که باید اشتهای فرزند خود را در نظر بگیرید و به مقدار لازم هر کدام از موارد فوق را به او بدهید.

اگر غذایی برای بردن به مدرسه نداشته باشید، میوه ی تازه و آجیل 10409 از بهترین مواد غذایی می‌باشند، زیرا این مواد غذایی علاوه بر تولید انرژی زیاد باعث افزایش قدرت فکری کودک می‌شود.

به‌طور کلی اگر کودکان بین غذای سالم و ناسالم فرق بگذارند و سعی کنند که از غذای سالم استفاده کنند، در بزرگسالی هم میل به خوردن غذای سالم دارند.

صبحگاه

مراسم صبحگاه در مدارس بايد پرمحتوا باشد


    مراسم آغازين مدارس اگر بانشاط و برنامه هاي متنوع شروع شود، نه تنها در امر پرورش روح معنوي دانش آموزان تاثير دارد، بلكه در بالا بردن سطح آموزشي دانش آموزان چه از لحاظ يادگيري و چه از لحاظ بالا رفتن اطلاعات عمومي آنها موثر است .
    مثلاً اگر بتوانيم دانش آموزان هر كلاس را به عنوان مجري برنامه هاي آغازين در طول هفته به كار گيريم و مربي پرورشي به عنوان راهنماي دانش آموزان در كلاس ها و هدايت آنها جهت اجراي برنامه ها به مناسبت هاي مختلف روز فعاليت داشته باشد؛ اولاً تمام دانش آموزان طبق استعداد خود در امور و انجام برنامه ها مشاركت مي نمايند و دوم اين كه طبق ايام الله براي پيدا كردن مطالب مناسبت روز اجراي برنامه به دنبال مطالبي از قبيل شعر، مقاله، طنز و غيره هستند، البته متناسب با شان مدرسه كه كنترل برنامه ها قبل از اجرا به عهده مربي تربيتي باشد. سوم اين كه مراسم آغازين مدرسه از يكنواخت بودن و احياناً خسته كننده بودن به پويايي و سرشار بودن تبديل مي شود. آنچه كه امروز در بيشتر مدارس شاهد آن هستيم، مراسم آغازين توسط عده اي خاص از دانش آموزان و با اجراي برنامه هاي يكنواخت اجرا مي شود كه دانش آموزان نسبت به شركت در مراسم آغازين علاقه چنداني از خود نشان نمي دهند و بي صبرانه منتظر تمام شدن اين مراسم هستند در صورتي كه يكي از اهداف اجراي مراسم آغازين در مدرسه ايجاد فضايي شاد، معنوي و افزايش اطلاعات عمومي آنها نسبت به ايام الله و غيره مي باشد.
    
    

کودک و تلویزیون

کودک و تلویزیون

 

تلویزیون یکی از مهمترین ابزار تعلیم و تربیت کودک و نوجوان است و سنین کودکی و نوجوانی حساس‌ترین سنین تعلیم و تربیت محسوب می‌شود. بدین ترتیب برنامه‌های تلویزیون چه خوب و چه بد در روح و روان کودک تاثیر می‌گذارد، والدین نباید کودک را آزاد بگذارند تا همه برنامه‌های تلویزیون را تماشا کند و همه وقت خود را صرف دیدن برنامه‌های تلویزیون یا بازی‌های رایانه‌ای کند و حالا یک سوال، آیا شما هم در مورد زمانی که کودکان برای تماشای برنامه‌های تلویزیون یا بازی‌های رایانه‌ای صرف می‌کنند نگران هستید؟

اگر چه بعضی از برنامه‌هایی که از تلویزیون پخش می‌کنند مفید و آموزنده هستند، اما برخی از برنامه‌ها برای کودک غیر مفید است و نیازی نیست که کودک آن برنامه‌ها را ببیند. آیا می‌دانید تماشای بیش از حد برنامه‌های تلویزیون و نیز بازی‌های رایانه‌ای چه تاثیراتی بر روی کودکتان می‌گذارد؟

اضافه وزن

کودکی که بیش از دو ساعت تلویزیون تماشا می‌کند یا مشغول بازی با رایانه می‌شود، به تدریج دچار اضافه وزن شده و در نتیجه چاق می‌شود.

بی‌نظمی در خواب

کودکانی که بیشتر وقت خود را صرف تماشای برنامه‌های تلویزیون یا بازی‌های رایانه‌ای می‌کنند، ترجیح می‌دهند تا دیر وقت بیدار بمانند و برنامه‌های تلویزیون را ببینند یا با رایانه بازی کنند. در نتیجه شب‌ها دیر به رختخواب می‌روند و دیر هم از خواب بیدار می‌شوند.

مشکلات اخلاقی

کودکانی که بیش از دو ساعت تلویزیون تماشا می‌کنند یا سرگرم بازی با رایانه می‌شوند، هم به لحاظ روحی و روانی و هم اخلاقی، بیشتر از کودکانی که به ندرت تلویزیون تماشا می‌کنند، دچار مشکلات اخلاقی می‌شوند. حتی ممکن است گستاخی کنند و بچه‌های دیگر را مورد آزار و اذیت قرار دهند. زیرا نمایش برخی از فیلم‌های تلویزیون یا بازی‌های رایانه‌ای مناسب با سن کودک نیست.

افت تحصیلی

کودکانی که در اتاقشان تلویزیون یا رایانه دارند، تکالیف مدرسه خود را درست و کامل انجام نمی‌دهند، زیرا آنها بیشتر وقت خود را صرف دیدن برنامه‌های تلویزیون یا بازی‌های رایانه‌ای می‌کنند، در نتیجه دچار افت تحصیلی می‌شوند، اما کودکانی که در اتاق شان تلویزیون یا رایانه ندارند، تکالیف‌شان را بهتر و کامل‌تر انجام می‌دهند.

رفتارهای خشونت‌آمیز

کودکانی که فیلم‌های خشونت‌آمیز و محرک را در تلویزیون یا سینما و... تماشا می‌کنند، ممکن است تحت تاثیر این گونه فیلم‌ها قرار بگیرند و رفتارهای خشونت‌آمیزی از خود بروز بدهند.

البته در برخی از بازی‌های رایانه‌ای هم اعمال خشونت‌آمیز وجود دارد. در نتیجه دیدن این گونه فیلم‌ها و بازی‌ها، روح حساس و لطیف کودک را شدیداً تحریک کرده و کودک نیز باور می‌کند که اعمال خشونت‌آمیز، هم بخشی از زندگی است و هم راهکاری برای حل مشکلات. با وجود این به والدین توصیه می‌کنیم که تحت هیچ عنوانی اجازه ندهند کودک‌شان فیلم‌ها یا بازی‌های خشونت‌آمیز تماشا کند.

کم شدن بازی‌های گروهی

کودکانی که بیش از حد برنامه‌های تلویزیون تماشا می‌کنند یا به طور پیوسته با رایانه بازی می‌کنند، ممکن است به ندرت به بازی‌های دست جمعی یا فعالیت‌های گروهی روی آورند.

چگونه می‌توانیم مدت زمان تماشای برنامه‌های تلویزیون یا بازی‌های رایانه‌ای را کم کنیم؟

خاموش کردن تلویزیون

یکی از مهمترین دلایلی که باعث می‌شود تا کودک به دیدن برنامه‌های تلویزیون عادت کند این است که، تلویزیون به طور شبانه روز روشن باشد. اگر به طور جدی تلویزیون تماشا نمی‌کنید بهتر است، آن را خاموش کنید.

خارج کردن تلویزیون یا رایانه از اتاق کودک کودکانی که در اتاق شان تلویزیون یا رایانه دارند، بیشتر از کودکان دیگر، از تلویزیون یا رایانه استفاده می‌کنند. حتی ممکن است برنامه‌ها یا بازی‌هایی را ببینند، که مناسب با سن‌شان نیست. پس بهتر است تلویزیون یا رایانه را از اتاق کودکان خارج کنید.

هرگز جلوی تلویزیون غذا نخورید

هیچ گاه به کودکان اجازه ندهید که جلوی تلویزیون غذا یا هر خوراکی دیگری را بخورند. زیرا ممکن است متوجه نشود که چقدر غذا خورده‌ و دچار اضافه وزن شود یا ممکن است به دیدن برنامه‌های تلویزیون عادت کنند. بنابراین جلوی تلویزیون چیزی نخورید.



انجام تکالیف مدرسه

وقتی که بچه‌ها به مدرسه می‌روند زمان بیکاری آنها محدود می‌شود. پس هیچگاه به بچه‌ها اجازه ندهید همه وقت خودشان را صرف تماشای تلویزیون یا بازی‌های رایانه‌ای بکنند. بهتر است به آنها بگویید اول تکالیف‌شان را انجام بدهند بعد برنامه‌هایی را که مناسب با سن‌شان است، تماشا کنند. از دوران کودکی به بچه‌ها اجازه ندهید بیش از حد تلویزیون تماشا کنند. زیرا دوران کودکی حساس‌ترین دوران تعلیم و تربیت است.

تشویق به فعالیت‌های دیگر

کودکان را تشویق کنید به جای اینکه به طور پیوسته تلویزیون تماشا کنند، کتاب بخوانند یا ورزش کنند یا با دوستان خود بازی کنند...

الگوی مناسب

بچه‌ها همیشه از پدر و مادرشان تقلید می‌کنند و آنها را الگوی رفتاری خود قرار می‌دهند. وقتی که والدین بیشتر وقت خود را صرف دیدن برنامه‌های تلویزیون می‌کنند، بچه‌ها هم از آنها تقلید کرده و بیشتر وقت‌شان را صرف تماشای تلویزیون می‌کنند.

جمع کردن تلویزیون و رایانه برای مدت کوتاهی

اگر دیدن برخی از برنامه‌های تلویزیون باعث اضطراب و نگرانی شما در خانواده شده است و نمی‌خواهید کودک برخی از برنامه‌ها را ببیند (مثل برنامه‌های خشونت‌آمیز) می‌توانید برای مدت کوتاهی تلویزیون یا رایانه را جمع کنید یا می‌توانید یک روز در هفته را، برای كودكتان مشخص کنید تا برنامه‌های متناسب با سن خودش را ببیند.

یا می‌توانید برای تلویزیون یا رایانه رمز بگذارید تا کودک نتواند هر برنامه‌ای را که خواست ببیند.

چند نکته مهم دیگر

دیدن تلویزیون در حد معمول تا جایی که امکان دارد به بچه‌ها اجازه ندهید همه وقت خود را صرف دیدن برنامه‌های تلویزیون بکنند، بلکه یک‌بار هم برنامه‌ریزی کنید، بچه‌ها را به سینما یا تئاتر ببرید.

یا یک زمان خاصی را برای کودک مشخص کنید تا برنامه‌های که مناسب سن خودش است را ببیند.



انتخاب کردن برنامه‌های تلویزیون یا بازی‌های رایانه

والدین بهتر است به جای عصبانی شدن و کانال عوض کردن، سعی کنند از برنامه‌های تلویزیون، که در طول هفته پخش می‌شود، فهرستی را تهیه، سپس برنامه‌های را که مناسب با سن کودک است را انتخاب کنند و به دیوار اتاق اش بزنند تا کودک بداند چه زمانی می‌تواند تلویزیون ببیند.

البته برای اینکه بدانید کودک چه برنامه‌های را می‌تواند ببیند، با یک مشاوره صحبت کنید. همچنین قبل از اینکه کودک مشغول بازی با رایانه بشود بهتر است ابتدا اطلاعاتی درباره آن بازی کسب کنید بعد اگر مناسب كودكتان بود، آن وقت اجازه بازی بدهید. همیشه سعی کنید برنامه‌های تلویزیون یا بازی‌های رایانه‌ای را به گونه‌ای انتخاب کنید که هیچ‌گونه ضرر و زیان اخلاقی یا روحی و روانی برای کودکتان نداشته باشد.

با بچه‌ها تلویزیون تماشا کنید

خوب است که والدین با بچه‌ها تلویزیون تماشا کنند و سپس درباره اتفاقاتی که در فیلم افتاده است با کودک صحبت کنند و نظر او را جویا شوند.

ضبط کردن برنامه‌های تلویزیون

برنامه‌های تلویزیون را ضبط کنید و بعد به اتفاق بچه‌ها تماشا کنید این گونه شما می‌توانید فیلم را عقب جلو کنید یا زمانی که می‌خواهید درباره موضوع یا صحنه‌ای از فیلم صحبت کنید دکمه توقف را بزنید و با کودک درباره آن موضوع یا صحنه صحبت کنید. مثلا درباره ارزش‌های خانواده یا اینکه خشونت کار بدی است و...

تشویق به ورزش کردن

سعی کنید بچه‌ها را تشویق به فعالیت‌های ورزشی بکنید و خود شما هم گاهی با کودکتان ورزش کنید. یا بازی‌های دست جمعی و خانوادگی انجام بدهید. این‌گونه کودک کمتر تلویزیون تماشا می‌کند.

مترجم: نسرین علی محمدی

منبع: ‏mayoclinic.com‏

دعا

دعای کودکان

 

دعاهائی به زلالی آبی آسمان کودکی

آرزو دارم سر آمپول‌ها نرم باشد!

(تاده نظر‌بیگیان / ? ساله)

خدای مهربانم! من در سال جدید از شما می‌خواهم اگر در شهر ما سیل آمد فوراً من را به ماهی تبدیل کنی!

(نسیم حبیبی / ? ساله)

ای خدای مهربان! پدر من آرایشگاه دارد. من همیشه برای سلامت بودن او دعا می‌کنم. از تو می‌خواهم بازار آرایشگاه او و همه آرایشگاه‌ها را خوب کنی تا بتوانم پول عضویت کانون را از او بگیرم چون وقتی از او پول عضویت کانون را می‌خواهم می‌گوید بازار آرایشگاه خوب نیست!

(فرشته جبار نژاد ملکی / 11 ساله)

خدای عزیزم! من تا حالا هیچ دعایی نکردم. میتونی لیستت رو نگاه کنی. خدایا ازت میخوام صدای گریه برادر کوچیکم رو کم کنی!

(سوسن خاطری / 9 ساله)

خدایا! یک جوری کن یک روز پدرم من را به مسجد ببرد.

(کیانمهر ره‌گوی / 7 ساله)

خدای عزیزم! در سال جدید کمک کن تا مادربزرگم دوباره دندان دربیاورد آخر او دندان مصنوعی دارد!

(الناز جهانگیری / 10 ساله)

 

ادامه مطلب

کیف مدرسه

راهنماي انتخاب كيف مدرسه

هفته نامه سلامت

يكي از مهم‌ترين تمهيدات براي آماده كردن بچه‌ها جهت رفتن به مدرسه كه احتمالا خوشايندترين قسمت ماجرا براي بچه‌ها نيز هست، خريد كيف و كتاب مدرسه است، هر چند خيلي وقت‌ها اشك پدر و مادر سر اين خريدها درمي‌آيد! در اين ميان، احتمالا‌ كيف از لوازم‌التحرير و كتاب هم مهم‌تر است، زيرا به‌طور مستقيم با سلامت بچه‌ها ارتباط دارد. تحقيقات پژوهشگران امريكايي نشان مي‌دهد 83 درصد دردهاي پشت،شانه، دست و كمر دانش‌آموزان، تنها ناشي از كيف و كوله‌پشتي نامناسب و يا استفاده نادرست از كيف و كوله‌پشتي است.

كيف دستي يا كوله‌پشتي؟
به عقيده دكتر حلي‌ساز، متخصص طب فيزيكي و توانبخشي، كوله‌‌پشتي در صورت استفاده درست، بهترين وسيله حمل كتب درسي براي دانش‌آموزان است. علت اين مسئله هم اين است كه وزن كيف به‌صورت متقارن بر هر دو شانه وارد شود، تا بر سطح پشت بدن تقسيم مي‌شود. با اين توجيه، تفاوت چنداني بين كيف‌دستي و كوله‌پشتي‌هاي يك بنده وجود ندارد.
دكتر رضا روشن‌پژوه، متخصص طب فيزيكي و توانبخشي هم مي‌گويد: <كيف‌هاي دستي بر اساس راست دست يا چپ دست بودن كودكان، تمام مدت با يك دست حمل مي‌شود و در نتيجه به ستون فقرات و عضلات يك طرف بدن فشار وارد مي‌كند. البته كوله‌هايي هم كه يك بند دارند، باعث عدم تقارن ستون مهره‌ها و آسيب‌ به آنها مي‌شوند.> پس با توجه به اين توضيحات، بهتر است دنبال يك كوله‌پشتي دو بنده باشيد و اگر فرزندتان به هيچ وجه زير بار اين قضيه نمي‌رود، لااقل به او ياد دهيد كه به‌طور متفاوت كيف را از دستي به دست ديگر بدهد يا از روي يك شانه، روي شانه ديگر بيندازيد.

وزن كيف يا كوله‌پشتي
به طور كلي متخصصان معتقدند وزن كوله‌پشتي با محتوياتش نبايد بيشتر از 10 تا 20 درصد وزن دانش‌آموز باشد. به‌عنوان مثال اگر فرزند شما 30 كيلو وزن دارد، وزن كوله‌پشتي او با هر چه درون آن ريخته‌ايد، نبايد از 5 كيلو بيشتر شود. در مورد كوله‌پشتي هم به اين نكته توجه كنيد كه پهناي آن نبايد از پهناي تنه كودك بيشتر باشد.

بند كوله‌پشتي
اين قسمت، مخصوص پدر و مادرهايي است كه يا با خواندن اين مطالب قانع شده‌اند، براي فرزندشان كوله‌پشتي بخرند و يا اينكه اصولا فرزندشان انتخاب ديگري براي آنها نگذاشته است.
اولين نكته اين است كه حتما دنبال كوله‌پشتي دو بنده باشيد. در ضمن توصيه مي‌كنيم كوله‌پشتي فرزندتان يك بند هم براي بسته شدن دور كمر داشته باشد تا كيف در قسمت پشت كودك به‌طور ثابت قرار گيرد و مرتب وزنش به اين طرف و آن طرف نيفتد. نكته دوم در مورد پهناي بند است. بند كوله‌پشتي بايد پهن و نرم باشد. پهن بودن بند كوله‌پشتي باعث مي‌شود وزن آن در سطح بيشتري از شانه پخش شود و در نتيجه فشار كمتري بر شانه وارد شود.
دكتر بهرامي، متخصص طب فيزيكي و توانبخشي مي‌گويد: <با خريد كوله‌پشتي‌هايي با نوارهاي پهن و اسفنجي، وزن تحميل شده بر روي بدن به‌صورت مناسب توزيع مي‌شود. البته اگر كيف دستي مي‌خريد نيز سعي كنيد دسته آن خيلي سفت و خشك نباشد.>
نكته سوم در مورد ويژگي‌هاي كوله‌پشتي هم مربوط به طول بند كوله‌پشتي است. دكتر حلي‌‌ساز معتقد است: <بند كيف يا كوله‌پشتي بايد قابل كوتاه و بلند شدن باشد تا به تناسب جثه فرد تنظيم شود.> در هنگام تنظيم بند كوله‌پشتي براي فرزندتان مراقب باشيد كه بند كوله‌ خيلي سفت يا خيلي شل نباشد. بعضي از بچه‌ها عادت دارند بند كوله‌ را خيلي بلند بگيرند و عملا وقتي آنها را مي‌بيند، كوله‌ به جاي كمر روي باسن آنها قرار گرفته است! چنين وضعي باعث مي‌‌شود دانش‌آموز براي حفظ تعادل خود به جلو خم شود و در اثر تكان خوردن كيف، دائما تلوتلو بخورد .

تغذیه دانش آموز

چند نكته ساده براي تغذيه مدرسه

‌ بسياري از خانواده ها تصور مي كنند كه آوردن غذا از خانه كافي است، در حالي كه آنها سخت در اشتباه هستند. خيلي وقت ها با اينكه بچه‌ها از خانه غذا مي آورند، اما تحت تاثير دوستانشان در مدرسه غذايي را كه از خانه آورده‌اند مصرف نمي‌كنند و با پول توجيبي خود‌، از بوفه خريد مي كنند. به علاوه غذاهايي كه از خانه آورده مي‌شوند به دليل محدوديت از تنوع چنداني برخوردار نيستند و گاهي اصلا اشتهاي بچه‌ها را برنمي انگيزند. والدين بايد توجه داشته باشند كه از مواد غذايي مورد علاقه بچه ها استفاده كنند و ساندويچ ها و ميوه هايي را كه بچه ها بيشتر ترجيح مي‌دهند، برا ي تغذيه آنها بگذارند. دكتر كيمياگر در اين رابطه مي‌گويد: «از جمله بهترين ساندويچ هايي كه مي‌توان براي دانش‌آموزان تهيه كرد، ساندويچ مرغ، همبرگر و تخم‌مرغ است كه در كنار سبزيجات و ميوه ها مي‌تواند يك وعده غذايي كامل را تشكيل دهد. »
توجه داشته باشيد كه در غذاهايي كه براي مدرسه فرزندانتان تهيه مي كنيد از هر 5 گروه غذايي يعني، غلات كامل، ميوه ها، سبزي ها، پروتئين ها و غذاهايي كه سرشار از كلسيم هستند مانند لبنيات، وجود داشته باشد. از آنجايي كه بچه ها وقت زيادي براي خوردن غذا صرف نمي‌كنند، پس بايد از غذاهايي كه در حجم كم بيشترين ميزان مواد مغذي را دارند استفاده كنيد. براي مثال، مصرف يك ساندويچ مرغ كه در آن از سبزيجاتي نظير كاهو و گوجه فرنگي استفاده شده است به همراه يك عدد سيب در زمان ناهار، بسيار مغذي است. به علاوه براي ميان وعده ها مي توانيد نان‌هاي تست شده به همراه كره بادام زميني و كمي مربا و يك شير پاكتي معادل يك ليوان، انواع مغزها به ميزان يك مشت و انواع ميوه ها را در نظر بگيريد. در ضمن، مصرف هفته‌اي يكبار از انواع شيريني‌جات و نوشيدني هاي مورد علاقه بچه ها نه تنها ضرري ندارد بلكه آنها را از مصرف بيش از اندازه شيريني‌جات باز مي‌دارد.

کودک و مدرسه

تک فرزندی عامل ترس کودکان از ‌مدرسه است‌

یک روانشناس کودک و نوجوان با مهم خواندن بحث انتقال کودکان از محیط خانه به محیط مدرسه گفت: در گذشته ‌به دلیل اینکه هر خانواده چند فرزند داشت و تعداد کودکان زیاد بود به همین خاطر کودکان به راحتی در میان ‌اجتماعات همسال خود آمیخته و با محیط های زنده و غیرزنده و افراد و اشیای مختلف آشنا می‌شدند، بنابراین در ‌ارتباط با محیط جدید مشکلی نداشتند و به سرعت با محیط مدرسه به سازگاری می‌رسیدند.‌ ‌این روانشناس در ادامه تک فرزند شدن اکثر خانواده‌ها را یکی از مشکلات عصر کنونی دانست و گفت: متاسفانه ‌ساختار اجتماعی و فرهنگی خانواده‌ها در عصر حاضر به گونه‌ای است که آمادگی لازم در کودکان برای ‌برقراری ارتباط با محیط هایی خارج از منزل به وجود نمی‌آید و کودکان با اکثر محیط های اجتماعی بیگانه و ناآشنا ‌بوده و در برقراری ارتباط جدید احساس ضعف می‌کنند. این استاد دانشگاه عدم ارتباط کودک با محیط های خارج از خانه را عامل عمده ترس آنها از محیط مدرسه عنوان ‌و ابراز کرد: این مسئله می‌تواند مشکلاتی مانند استرس و نگرانی در کودک، امتناع از رفتن به مدرسه و یا فرار ‌از مدرسه و نیز مجبور کردن والدین برای ماندن در کنار او و در محیط مدرسه را در پی داشته باشد که در حال ‌حاضر نیز با این مشکلات مواجه هستیم.‌
‌وی پرکاری و مشغله زیاد والدین و نداشتن وقت کافی برای ارتباط با فرزند خود و تنها ماندن کودک در ‌محیط خانه و سرگرم شدن با وسائلی از قبیل کامپیوتر، تلویزیون و ... که خود معضلات زیادی را به دنبال دارد و ‌اضطراب و توقعات بیجا والدین از فرزندان را از دیگر دلایل ترس کودک ازمحیط مدرسه خواند و افزود: توقع ‌بیجا والدین از فرزندان و در پی آن برآورده نشدن این توقعات از سوی فرزندان می‌تواند باعث قیاسهای ‌ناعادلانه کودک با دیگران، اهانت به او و در نهایت تحقیر کودک و از بین رفتن اعتماد به نفس در او شود که این ‌مشکل بزرگی است.

هفته پژوهش گرامی باد

...و کارهایی به زیبائی کودکی     ( هفته پژوهش در مدرسه سما )